چون ساغرت پرست بنوشان و نوش کن

من از شب نشینی و دور هم بودن خیلی لذت می برم ، البته چون آدمی هستم که دائم با دوستان و رفقا می گردم و می جوشم به همین خاطر تحمل تنهایی رو ندارم و اگر چند روز تنها باشم دق می کنم . به نظر من در زنگی باید خوش بود و خوش گذروند و تا جایی که امکان داره کاری کنیم که به دیگران هم خوش بگذره . مخصوصا در زندگی امروز که شرایط سخت و مشکلات خیلیه اما باید ساخت و با همین اوضاع هم سعی کنیم ساعتی رو خوش باشیم .

نمی دونم تا حالا تجربه کردید یا نه ؟ وقتی در جمع دوستان هستید مخصوصا رفقای قدیم آدم یه احساس خوب و نزدیکی و خودمانی بهش دست میده ، من توی بدترین شرایط و سخت ترین شرایط زمانی که خیلی تحت فشار روحی بودم سعی می کردم زمان رو با دوستان نزدیکم که از مسائل خبر داشتند بگذرونم ، این باعث می شد که هم برای مدتی اون مسائل رو فراموش کنم و هم با مشورت و همفکری راهی منطقی برای اون مشکل پیدا کنم . هیچ چیز مثل رفیق خوب توی زندگی بدرد آدم نمی خوره . البته من هم همیشه سعی کردم و میکنم که پا به پای دوستانم در مشکلاتشون همراهشون باشم و هر کاری که از دستم بر میاد انجام بدم تا حل بشه .

 پانوشت : دو بیت از حضرت حافظ هم می نویسم برای همه دوستان و رفیقان خوب در وصف دوستی :

          

ای نور چشم من سخنی هست گوش کن     

چون ساغرت پرست بنوشان و نوش کن

با دوستان مضایقه در عمرو مال نیست          

صد جان فدای یار نصیحت نیوش کن