رفیق بازی

آدم رفیق باز و مردم داری هستم ، دوستان و آشنایان خیلی زیادی دارم ، به همین خاطر کارم لنگ نمیمونه ، اگر کاری یا مشکلی پیش بیاد به سرعت از میان این همه دوست و آشنا یکی پیدا میشه که کار رو راه بندازه و مشکل رو حل کنه …  البته قطعا این مساله یک طرفه نیست و من هم متقابلا برای دوستانم هر کاری که بتونم انجام میدم ، خیلی وقت ها وقتی از خیابانی رد میشم ، خواه ناخواه یه آشنایی میبینم و سلام و علیکی میکنیم ، هر بار که به اتفاق خانواده میرم خرید و یا بیرون ، توقف و سلام و علیکم با آشنایان و دوستان کلافشون میکنه .

چند وقت پیش خانم والده به اتفاق همشیره رفته بودن خرید ، زمانی که خرید کردن و خواست حساب کنن ، فروشنده ازشون پول نگرفته بود و هر چی اصرار کردن که پرداخت کنن طرف قبول نکرده بود و در جواب گفته بود : شما هر چی که انتخاب کردید ببرید ، بعد با آقا ارسلان حساب میکنیم … البته از این موارد زیاد پیش میاد ، مادرم اینها دیگه عادت دارن برن خرید و بعد طرف بذاره به حساب من .

اعتبار و خوش نامی ام رو با تلاش به دست آوردم ، هر کاری که از دستم بر می آمده برای دیگران انجام داده ام و به کسی بی احترامی نکردم ، غرور و تکبر نداشتم و تا جایی که تونستم به دیگران احترام گذاشتم ، آداب و سنت های رایج رو یاد گرفتم و رعایت کردم و مهمتر از همه اینها ، برای دیگران وقت گذاشتم ، خیلی وقت ها شده که از وقت استراحت یا کار خودم زدم و کار دوستی رو که احساس کردم واجب تره انجام داده ام ، بدون هیچ انتظاری . سعی کردم و میکنم که به همه سر بزنم ، از دوستان و همکلاسی های دوران دبستان تا همسایه های قدیمی و بچه محل هایی که جا به جا شدن گرفته تا آشنایانی که به این جمع اضافه میشن ، اگر برای کاری به جایی برم ، ضمن انجام دادن کارم سری هم به آشنایانی که اون دور و بر دارم میزنم حتی اگر شده برای 10 دقیقه … البته این امر باعث میشه وقتی برای انجام کاری کوتاه برم بیرون اون کار کوتاه دو یا سه ساعتی طول بکشه …

 

پانوشت : 18 تیر ما ، 16 آذر ماست