ز نیرو بود مرد را راستی …

دو سال پیش سر خیابان ما یک باشگاه بدن سازی ( یا همون بادی بیلدینگ به قول با کلاس ها ) باز شد ، صبح ها برای خانم ها و بعد از ظهرها هم برای آقایون ، تمام اون هایی که دوست داشتن خوش تیپ بشن و بدن رو بیارن روی فرم هم بدو  بدو رفتن و ثبت نام کردن ، جو ورزش ما رو هم گرفت خصوصا اینکه دیگه باشگاه هم تا خونه ی ما 100 متر بیشتر فاصله نداشت … خلاصه ما هم رفتیم و ثبت نام کردیم تا ورزش کنیم و عضله ها رو بیاریم روی فرم و دور بازو بشه 60 سانت و لباس تنگ بپوشیم و خلاصه وقتی توی خیابون راه میریم اعتماد به نفسمون زیاد باشه و ملت هم وقتی این هیکل رو میبینن یه ماشا ا… بگن و مادر هم اسفندی دود کنه که گل پسرم چه رشید و رویین تنه …

روز اول که رفتم باشگاه راستش وقتی اون هیکل های گنده رو دیدم خجالت میکشیدم که تمرین کنم ! مربی یه برنامه تمرینی به من داد و ما هم شروع کردیم ، با دمبل های سبک یا از نظر بقیه خیلی خیلی سبک ! دلم خوش بود که دارم دمبل میزنم اون هم چقدر 5 کیلو ! تازه برای اون 5 کیلو هم جونم داشت در میرفت و یکی در میون میشمردم که زود تمام بشه که یهو یکی اومد کنارم و شروع کرد پشت بازو کار کردن با دمبل هایی 4 برابر دمبل من ! یه لبخندی هم به من زد که تحقیر شدم !!! دیگه پرس سینه بماند که ملت با 100 کیلو کار میکردن من با 30 کیلو ! آخ از این زورم میگرفت که هرکی از راه رسید و یک کم عضله در آورده بود با یه اعتماد به نفسی از تمرین من ایراد میگرفت و بهم توصیه میکرد که هیچ کس نمیدونست فکر میکرد آرنولد هست و قرار فیلم ترمیناتور 5 رو بازی کنه !

مربی باشگاه هم که جای خود داشت ، من نفهمیدم یارو مربی ورزشه ؟ متخصص تغذیه است یا فروشنده ی داروی بدن سازیه ؟؟؟ بعد از یه مدت هر چند روز بهم میگفت : بدنت استعدادش خوبه فقط باید مکمل مصرف کنی ، بیا من کراتین خارجی دارم اصل اصله ، امریکاییه و بخوری دیگه میترکونی ! من هم میگفتم قربونت ! من همینقدر که یک کم از خمودگی در بیام کافیه نمیخوام گوریل بشم ! ما همون نون و هندونه که میخوریم پروتئین بدنمون رو تامین میکنه … یکی هم بود من بهش میگفتم خرس قهوه ای ! دو متر قد داشت و یه هیکل گنده ! با وزن من فقط دمبل میزد تا بدنش گرم بشه ! خلاصه 5 ماهی بدن سازی کردیم اما نه دور بازو اونقدر زیاد شد ، نه عرض بدن رفت بالا ! در کل از بدن سازی به عنوان یک ورزش اصلا خوشم نیامد ، نه نشاط داره و نه شادی ، هیچی مثل ورزش ها و بازی های دسته جمعی نمیشه … این شد که عطایش را به لقایش بخشیدم و چهار گوش باشگاه رو بوسیدم و گذاشتمش کنار !